27.05.2026
گذار «در» جمهوری اسلامی ایران در گفتوگو با همایون مهمنش که از کارگزاران سازمانها ی جبهه ی ملی در خارج از کشور است، پرسیدهام: آیا ایستادهگی راستین برابر ستمسالاری در جمهوری اسلامی ایران، ایستادن پشت جامعه ی مدنی و همکاری با آن نیست؟ گذار از جمهوری اسلامی یا گذار در جمهوری اسلامی ایران، کدام یک با امکانها و ناامکانها ی ایران همآهنگ است؟ پویش نه به جمهوری اسلامی ما را کجا خواهد برد؟
«نه به جمهوری اسلامی ایران» چهگونه میتواند از پیآمدها ی بدخیم براندازی و برونسپاری براندازی که گروهی از براندازان جنگطلب به آن گرویده و آویختهاند دوربماند؟ کلیگویی در گستره ی سیاست و رامیاری چهگونه میتواند به پیشبرد سیاست، رامش و آرامش کمککند؟ و چرا بهجا ی «نه به جمهوری اسلامی ایران» نباید ژرفتر و باریکتر گفت: نه به ستمسالاری یا نه به آخوندسالاری؟ آیا پافشاری بر گذار از جمهوری اسلامی در ایستار جنگی ایستادن برای ایران و اندیشیدن به ایران است؟ یا به طور وارونه تکاپویی است که میخواهد به دشمنان ایران نیرودهد و کار آنان را در تاختن به ایران آسان کند؟
آیا ایستادن برای ایران نمیتواند با گفتوگو برای ایران و آمادهگی برای دوران گذار، و حتا فروپاشی و جنگ داخلی در ایران همسو و همآهنگ باشد؟ در ایستار جنگی امروز پیام نه به جمهوری اسلامی ایران برای مردم چیست؟ برای جمهوری اسلامی چه؟
میدان بازی، میدانداری و بازیگران اصلی در این میدان چه کسانی هستند؟ چه بازیگرانی جریان اصلی هستند و میتوانند به فرآیندها ی قدرت و داوری در ایران آینده سودهند؟ در این ایستار که همچنان جمهوری اسلامی سرپا است، نیروها ی پادایستمان (اپوزرسیون) چه جایگاهی دارند؟ و چهگونه میتوانند بر فرآیندها ی سیاسی آشکار و بیدار در میدان سیاست اثر بگذارند؟
با همرسانی و بازخوردها ی خود به این گفتوگو ادامه دهید و بخشی از جریانی باشید که راه میبرد و نه راه برده میشود. از پسند (سابسکرایب) این کانال که کانالی برای شنیدن صداها ی تازه و فرهیخته است هم کوتاهی نکنید؛ همه ی راهها ی بزرگ با همین گامها ی کوچک آغاز میشود.