![](https://iranwire.com/media/filer_public_thumbnails/filer_public/46/72/46722363-07ea-4a70-9429-ce33fcbdca1e/agc-abadan-strike.jpg__930x510_q85_box-0%2C55%2C1280%2C709_crop_subsampling-2_upscale.jpg)
استان وایر– با گذشت سی روز از شروع اعتصاب کارگران پیمانی در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی، همچنان اعتصاب و حمایتها از کارگران ادامه دارد.
کارگران اعتصابی هر مرکز در یک اقدام ابتکاری اقدام به برگزاری مجامع عمومی برای تصمیمگیری جمعی و شورایی کردهاند. اما در آنسو واکنش دولت و پیمانکاران چیزی جز تهدید و اخراج نبوده است.
مطالبه کارگران پالایشگاه پنجم منطقه پارس جنوبی در موضوع وعدههای غذایی تنها منجر به تغییر ظروف غذا شده و کماکان کیفیت غذا نامطلوب است. کارگران متخصص پتروشیمی گچساران هم به بهانه شرکت در اعتصاب که کارفرما آن را «اغتشاش در محل کار» نامیده، اخراج شدهاند.
تغییر ظروف غذا توسط کارفرما
مطالبه کارگران پالایشگاه پنجم منطقه پارس جنوبی برای بهبود وعدههای غذایی هنوز به جایی نرسیده است. بر اساس گزارش ایلنا؛ اعتراض کارگران پالایشگاه پنجم منطقه پارس جنوبی به وعدههای غذایی همچنان ادامه دارد. پیگیریهای به عمل آمده از سوی کارگران بینتیجه مانده و آنها امیدی نسبت به بهبود شرایط ندارند.
به گفته کارگران، یک ماه از اعتراض نسبت به کیفیت وعدههای غذایی گذشت. اما مطالبهگری بینتیجه مانده است: «کارفرما نسبت به خواسته نیروهای ارکان ثالث ما بیتفاوت بوده و تنها ظروف غذا را تغییر میدهد. غذای مزدبگیران از همان رستوران قبلی و با کیفیت پایین تهیه میشود. تبعیض آشکار میان کارگران پیمانکار و نیروهای رسمی سبب رنجش زحمتکشان میشود. کارگران شاهد رفتار غیر منصفانه کارفرما هستند که علیه آنها اعمال میشود. نیروهای تعمیرات مکانیک که شامل «شاپ»، «روتاری» و «سرویس» هستند، خواهان رفع تبعیض میان نیروهای رسمی و ارکان ثالث هستند.»
اخراج کارگران متخصص پتروشیمی گچساران
کارگران متخصص شرکت تیام صنعت که در پتروشیمی گچساران فعالیت میکردند هم در روزهای اخیر با نامه تسویه حساب و اخراج خود مواجه شدند.
در روزهای گذشته نیز برخی از کارگران پتروشیمی گچساران نسبت به نداشتن امنیت شغلی و همچنین پایین بودن حقوق و دستمزد خود اعتراض کرده بودند. منابع کارگری خبر دادهاند که این اعتراض منجر به اخراج ۱۰۰ کارگر شده است. اکثر نیروهای اخراج شده، بومی شهر گچساران و استان کهگیلویه و بویراحمد هستند.
یکی از کارگران اخراجی پتروشیمی گچساران در این رابطه میگوید: «پیمانکار، ما داربست بندها را خیلی راحت اخراج کرد. گفتند حالا که کار نمیکنید، اخراجید.» او در ادامه افزود: «در مجموع چیزی حدود ۲هزار کارگر در پتروشیمی گچساران شاغل هستند. در بین اخراجیها، کارگران کیوسی، جوشکار، فیتر و داربست بند و…حضور دارند. کارفرما همه آنها را به اسم اینکه در محل کار، ایجاد اغتشاش کردهاید، بیکار کردند.»
به گفته این کارگر اخراجی پتروشیمی گچساران: «این روزها برخی مسئولان گلایه دارند که چرا شکایت نمیکنیم. در سال ۹۹ چند نفر از همکاران ما حین کار دچار حادثه شدند، اما موفق نشدند شکایت کنند. به این خاطر که پیمانکار آنها را تهدید به اخراج میکرد و یک برگه روی میز میگذاشت تا کارگر اعلام رضایت کرده و اعلام کند که شکایتی ندارد. برای همین همکاران ما حتی وقتی آسیبدیدگیهای جدی پیدا میکردند، سکوت میکردند.»
او در ادامه میگوید: «کارگران گچساران از زمانی که اخراج شدند مساله را با اداره کار منطقه، فرمانداری و دیگر نهادهای دولتی مطرح کرده و خواهان رسیدگی به شرایط کاریشان شدند. اما هنوز پاسخی از سوی مسئولان دریافت نکردهاند. پیمانکار در حالی با برخی کارگران تسویه حساب کرده که آنها هنوز دستمزد چند ماه خود را دریافت نکردهاند. البته برخی کارگران اخراجی به علت عدم پرداخت دستمزد از سوی پیمانکار حاضر به امضای فرم تسویه حساب نیز نشدند.
زمزمههای از سرگیری اعتراض کارکنان رسمی
یکی از کارکنان رسمی در نفت با ارسال پیامی به شورای سازماندهی اعتراضات کارگران گفته است: «یک اعتراض کارکنان رسمی نفت به گذاشتن سقف ۲.۵ میلیون تومان برای اضافه دستمزد بود. به تازگی، مقرر شده بود ٢۵درصد به حقوقها و تا سقف ۲.۵ میلیون تومان اضافه شود. این افزایش طبعا برای کارمندان جدید اضافه حقوق خوبی بود و شکایتی نداشتند. اما کارمندان قدیمی که حدود ۲۳ سال است در صنعت نفت کار میکنند با افزایش ٢۵ درصدی باید بین ۷ تا ۸ میلیون به حقوقشان اضافه میشد. اما با گذاشتن سقف ۲.۵ میلیونی، این افزایش حقوق به یک سوم کاهش یافته است. از همین رو این بخش از کارکنان رسمی به نحوه افزایش مزدی ١۴٠٠ معترض هستند.»
به گفته این کارمند رسمی وزارت نفت؛ اینکه گفته شده، دولت در نحوه افزایش مزدی کارکنان رسمی عقب نشینی کرده؛ دقیق نیست. وزیر نفت گفته است: «سقف این افزایش ۲.۵ میلیون تومان است» بر اساس آخرین اخبار با نامه ابلاغی از سوی آقای حسین نژاد مدیرعامل مهندسی توسعه نفت، فقط محدودیت ۲.۵ میلیون تومان از افزایش حقوق کارکنان رسمی نفت مرتفع شده است. با این اقدام، مشکل حدود ۶۵ درصد از کارکنان برطرف شده، اما محدودیت سقف اعلامی توسط مجلس همچنان به قوت خود باقی است. متأسفانه در خصوص رفع این مشکل اقدامی نمیشود کرد. با این گفته زمزمههای اعتراض در میان کارکنان رسمی نفت بالا گرفته است. آنها اعلام کردهاند که اگر تا آخر تیرماه تمام محدودیتها بر طرف نشود و مالیاتهای تحمیلی سنگین بر حقوقها، کاهش نیاید؛ محیط کارشان امن نشود و به دیگر مطالبات آنها پاسخ داده نشود، اعتراض خود را آغاز خواهند کرد.»
کارکنان رسمی نفت میگویند: «کارمندی که پس از سالیان با ۲۵، ۳۰ یا ۳۵ سال سابقه و بیشتر، در مناطق عملیاتی، با شرایط غیرقابل تصور حتا برای خود مسئولین؛ ذره ذره و گام به گام بر اساس آیتمهای قانونی، به مبلغ امروزی رسیده است را، بر چه اساس و مبنای عقلانی از حقوقش منع میکنید؟»
برگزاری مجمع عمومی کارگران اعتصابی
جمعی از کارگران اعتصابی پروژههای نفتی در شهرهای آبادان و خرمشهر و اصفهان، روز شنبه ٢۶ تیر با تشکیل مجمع عمومی و اعلام حمایت از اعتصاب سراسری کارگران پروژهای پیمانی نفت، بر ادامه اعتصاب تا رسیدن به خواستهها تاکید کردند. در همین روز همکاران جوشکار پروژهای و خط لوله در «هفشجان» نیز سومین مجمع عمومی خود را برگزار کردند. این مجامع عمومی کارگران پیشتر در مراکز نفتی سپیدانه، چغاخور، فارسان، فولادشهر، آلیکوه، اولاد حاج علی در تنگ گندمکار، ایذه، پروژه نفتی مهران در جهانپارس برگزار شده است.
دور تازه حمایتها
جمعی از بازنشستگان، فعالان کارگری و حقوق بشری با انتشار یک بیانیه از کارگران اعتصابی صنایع نفت و پتروشیمی تا وصول کامل مطالبات به حق تمام کارگران حمایت کردند.
حمایت فعالان دانشجویی از کارگران اعتصابی
در حالی که اعتصاب کارگران صنعت نفت، گاز و پتروشیمی در بیش از ۱۲۰ مرکز، کماکان ادامه دارد، همزمان گروههای سیاسی، صنفی و دانشجویی نیز حمایت خود را از خواسته کارگران اعتصابی اعلام میکنند. در تازهترین اقدام، جمعی از دانشجویان در یک بیانیه مشترک خطاب به کارگران نفت نوشتند از مطالبات آنها حمایت میکنند. در این بیانیه که تا روز ۲۷ تیر به امضای بیش از ۹۰۰ دانشجو رسیده، آمده است: «امروز فریاد دادخواهی طبقه کارگر از هر طرف شنیده میشود. مناسبات ضداجتماعی موجود و سازوکارهای ناعادلانه اعتراض بخش وسیعی از جامعه را بهدنبال داشته است. تجمیع منافع در دست گروههای خاص منجر به بیبهرهگی طبقه عام شده است.»
دانشجویان امضا کننده این بیانیه در پایان بیانیه خود نوشتهاند: «ما دانشجویان خواستههایی مانند مهار گسترش هولناک خصوصیسازیها و پیمانکاریها، حق داشتن تشکل مستقل، افزایش دستمزدها به شکلی که با واقعیت زندگی مطابقت داشته باشد، پرداخت معوقات مزدی کارگران و پرداخت بهموقع دستمزد، بهبود شرایط کار از جمله زمانمندی عادلانه آن، محکوم کردن اخراج کارگران و درخواست بازگشتبهکار کارگران اخراج شده، محکوم کردن برخورد قضایی با کارگران معترض به بیعدالتی، ایجاد امنیت شغلی و حذف قراردادهای موقت و ظالمانه، برخورداری از حق همگانی مسکن، امکانات آموزشی، درمانی و رفاهی را برحق و تحقق آن را ضرورتی فوری و انکار ناشدنی میدانیم.»
حمایت کارگران هفت تپه از اعتصاب کارگران در صنعت نفت
روز ٢۶ تیر کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در پنجمین روز اعتصاب خود، حمایتشان را از اعتصاب کارگران اعتصابی نفت اعلام کردند. «ابراهیم عباسی منجزی» یکی از نمایندگان کارگران هفتتپه در سخنرانی خود در جمع کارگران این شرکت، تاکید کرد: «ما همه کارگری و یک درد داریم و همبستهایم.»
اعلام حمایت و اعلام همبستگی ۶۹ روزنامهنگار با کارگران اعتصابی نفت
۲۶ تیرماه جاری، ۶۹ روزنامهنگار ایرانی با انتشار یک نامه مشترک از کارگران اعتصابی در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی اعلام کردند. در این بیانیه آمده است: «دهههاست که ارزانسازی نیروی کار در سراسر جغرافیای ایران به عنوان نتیجه پروژه افزایش سهم کارفرما از سود تولید، در دستور کار قرار گرفته است. این پروژه در سالهای اخیر با چنان افراط جنونآمیزی پیش رفته و این منفعت کوتاه مدت چنان چشم عاملان آن را کور کرده است که دیگر حتی به فکر منافع بلندمدت خود که همان تداوم نظام استثمار پیشبرنده کجدار و مریز نظام اقتصادی بوده، نیستند. ایجاد بحرانهای بزرگی در تحقق ارزش و بازتولید نیروی کار تنها بخشی از وضعیت کنترلناپذیری است که اقتصاد کنونی به آن دچار شده است.
روزنامهنگاران امضاکننده این نامه، اعتصابات سراسری کارگران پروژهای و پیمانکاری صنایع نفت، گاز، پالایشگاه و پتروشیمیها یک اقدام مترقی، محق و دلسوزانه دانستهاند که پیش از آنکه منافع کارگران جان به لب رسیده را دنبال کند، نسخهای نجاتبخش برای برندگان ظاهری این سیستم تبعیضآمیز خواهد بود: «حتا برای آنهایی که نان سفره خود را از سرکوب اعتصابیون به کف میآورند. از اینها با وجود تظاهر به حقخواهی و وطن پرستی، انتظاری نیست، اما افسوس که تیشه به ریشه منافع واقعی خود میزنند. وجود چنین شرایطی ما را به ایستادن در کنار شما متعهد کرده است.»
در ادامه این بیانیه آمده است:«کنشی که با کنار زدن لایههای ایدئولوژیک و برملا شدن تصویر حقوق سلبشده بخش بزرگی از جامعه، از جمله کارکنان بخش رسانه و خبر، میتواند آن را از سطح شعار به یک آگاهی از بحران مشترک و ضرورت یک عمل جمعی، ارتقا دهد. ما روزنامهنگاران و خبرنگاران که رسالتمان انعکاس صدای گروههای مختلف جامعه است، اذعان میکنیم در این لحظه، شما هستید که در جایگاه یک رسانه و به طور عملی صدای واقعی ما شدهاید. به واقع در این مسیر که شکل جدیدی از کنش جمعی را برای رهایی از بند و تبعیض سیستم آغاز کردهاید، شما نه تنها صدای جمعیت بزرگی از جمله روزنامهنگاران و دیگر کارگران بلکه الگویی از فریاد جمعی، مبارزه مدنی و حقخواهی برای طبقه بزرگ درخود فرورفتهای هستید که بسیاری از تئوریسنها درباره برونرفت از مشکلات آن به بن بست و ناامیدی رسیدهاند.»
روزنامهنگاران امضا کننده این نامه در پایان مینویسند: «این مسائل جای هیچ شکی را باقی نمیگذارد که اعلام کند: حق کارگران اعتصابی را علاوه بر برخورداری از یک دستمزد عادلانه، در داشتن تشکل مستقل و بدون حضور و اعمال نفوذ و تهدید کارفرماها، مدیران، دولت و حتی کارگران غیرمستقل را به رسمیت میشناسد. ما تا زمانی که شرایطی انسانی برای کار و زندگی شما فراهم شود، در کنار شما ایستاده ایم و اعلام همبستگی میکنیم.»