«از نظر تعداد مجروحین و شدت جراحات در این ۲۵ سال حتی نزدیک به چنین شبی را تجربه نکرده بودم.» این جملات یک زن با بیش از ربع قرن سابقه است که در یکی از بیمارستانهای استان مازندران فعالیت دارد. او این جملات را در وصف شب ۱۸دیماه ۱۴۰۴ بر زبان میآورد، شبی که برای او مانند «میدان جنگ» بود.
دیماه ۱۴۰۴ از نظر گستردگی و شدت سرکوب به نقطه عطفی در تاریخچه اعتراضات مردم ایران علیه جمهوری اسلامی بدل شد. خفقان، محدود شدن دسترسی شهروندان به اینترنت و نظارت مداوم نهادهای امنیتی، باعث شده که تا امروز اطلاعات جامعی از تعداد کشتهشدگان و مجروحان اعتراضات منتشر نشود.
ایرانوایر پیش از این گزارشی مستند از تعداد مجروحان و کشتهشدگان در دو بیمارستان مهم رشت، به عنوان یکی از کانونها اعتراضات، را منتشر کرد. در این گزارش نیز بر اساس مستندات و روایات کادر درمان، به شدت و چگونگی سرکوب در مازندران در شبهای ۱۸ و ۱۹ دیماه پرداخته میشود. استانی که در سالهای اخیر یکی دیگر از کانونهای اعتراضات مردم ایران بوده است.
کادر درمانی که با ایرانوایر گفتوگو کرده است، در مورد ۱۸ و ۱۹دیماه به ایرانوایر میگوید: «تعداد مجروحین به حدی بود که بیمارستان از نیروهای پرستاری بازنشسته نیز به طور «فورسماژور» درخواست کمک کرد.»
او در ادامه میگوید صدای مرد جوان مجروحی که مدام فریاد میزد، «من خوب میشم، زنده میمانم»، اما پس از انجام اقدامات ممکن فوت کرد، دایم در سر او زنگ میزند.
بر اساس تصاویر رادیوگرافی که از این بیمارستان در استان مازندران به دست ایرانوایر رسیده است، در ۱۸ و ۱۹دیماه ۱۴۰۴ معترضان از ناحیه سینه، کمر، پهلو، ران و ساق پا، هدف تیرهای تفنگهای ساچمهریز (birdshot)قرار گرفتهاند، به شکلی که بسیاری از این معترضان با خطر جانی و آسیب دایمی روبرو شدهاند. این در حالی است که بر اساس مدارک پزشکی برخی از مجروحان اعتراضات از نزدیک هدف شلیک نیروهای امنیتی و انتظامی قرار گرفتهاند و این مساله باعث وارد آمدن آسیبهای جدی به معترضان مجروح شده است.
تصاویر رادیوگرافی معترضان نشان میدهد، سینه معترضان یکی از اهداف نیروهای امنیتی و انتظامی در مازندران برای سرکوب اعتراضات بوده است. الگویی که در اعتراضات شهر رشت نیز قابل مشاهده بود که اندامهای حیاتی معترضان هدف قرار داده شدند.
در تصویر رادیوگرافی زیر از سینه یکی از معترضان دستکم ۶۰ گلوله ساچمهای دیده میشود.
تعداد و سایز ساچمهها و میزان نفوذ آنها با فشنگهای ساچمهریز (Birdshot) تطابق دارد.
در تصویر دیگری از سینه یک معترض دیگر دستکم ۱۰۰ گلوله ساچمهای دیده میشود که به پهلو و پشت مجروح نفوذ کرده است.
کادر درمان میگویند اقدامات امنیتی جمهوری اسلامی جان مجروحان را بیشتر در معرض خطر قرار داده است.
پزشک جوانی از یکی دیگر از شهرهای استان مازندران به ایرانوایر میگوید، قطع اینترنت و تلفن همراه بر مشکلات آنها افزوده بود؛ در وضعیتی که «بیمارستان مملو از بیمار» است و نیروهای کمکی نیز به بیمارستانها فراخوانده شده بودند. او در این زمینه میگوید: «تمام تلفنهای بیمارستان در طی این دو روز قطع بود، به طوری که پرسنل نمیتوانستند حتی با خانه ارتباط برقرار کنند.»
این پزشک به حضور پرتعداد ماموران امنیتی در بیمارستان اشاره میکند و میگوید: «هرچند در درمان مجروحین هیچ منع یا اخلالی توسط این ماموران صورت نمیگرفت اما آنها مجروحان خاصی را، که بر طبق شنیدهها از نظر آنها لیدر بودند، بدون ارتباط با شرایط بالینی یا حال آنها به یک بیمارستان خصوصی تحت مدیریت سهامداران سپاهی یا بیمارستانی در مرکز استان منتقل میکردند. اینکه این مجروحین واقعاً به کجا منتقل میشدند، معلوم نیست.»
ادامه در ایران وایر
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید