
صفحه «کمپین آزادی رضا خندان» همسر «نسرین ستوده» وکیل دادگستری و فعال شناخته شده حقوق بشر، با انتشار تصویری تازه از این وکیل دادگستری، روایتی از بازداشت و شرایط بازداشتگاه او در روزهای خاموشی ایران منتشر کرد.
در این یادداشت به نقل از نسرین ستوده آمده است که ماموران وزارت اطلاعات روز ۱۲فروردین۱۴۰۵ به منزل او یورش برده و سپس به بازداشتگاه این وزارتخانه منتقل کردند.
نسرین ستوده نوشته که ماموران در زمان ورود به بازداشتگاه دست و پای او را بسته و «از بابت حجاب اجباری کتک زدند.»
شدت ضرب و شتم ماموران به قدری بوده که به گفته این فعال حقوق بشر تا روزها پس از بازداشت آثار و نشانههای «کبودی روی پا و صورت» او مشهود بوده و بر اثر چسبی به دهانش زده شده بود دهانش زخم بوده است.
در بخش دیگری از این یادداشت ستوده به وضعیت «غیرانسانی» بازداشتگاه اشاره کرده و نوشته است: «غذايى كه مىدادند غير قابل خوردن بود. بازار ضرب و شتم و گرفتن و اعتراف اجبارى داغ بود و آزادی افراد به دادن فيلم اعتراف اجبارى موكول مىشد.»
خانواده نسرین ستوده در دوران بازداشت از محل نگهداری او بیاطلاع بودند و او تنها اجازه داشت در تماسهای کوتاه از سلامت خود به آنها خبر دهد.
نسرین ستوده نوشته که در تاریخ ۲۳اردیبهشت۱۴۰۵ با تشکیل پرونده جدید آزاد شده و آزادی خود را مدیون کسانی است که به گفته او «هميشه به ما زندانيان سياسى در ايران توجه داشتهاند. ايرانيان تا غيرايرانيانى كه دلشان به حال انسان امروزى مىسوزد كه براى داشتن يك زندگی معمولى و شرافتمندانه مدام ناگزیراز پرداخت هزينه اند.»
او در انتها با تاکید بر مخالفت با هر گونه «جنگ و استبداد» نوشته است که در دوران بازداشت به محض شنیدن صدای شکنجه و ضرب و شتم در بازداشتگاه با صدای بلند به آن اعتراض کرده و این کار را «وظیفه انسانی» خود میدانسته است.