در پی فروکش کردن موجهای خیابانی و پس از یک دوره سرکوب خونین، دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی بار دیگر به ابزار سنتی و غیرانسانی «اعترافات اجباری» متوسل شده است تا روایتی دروغین از اعتراضات ۱۴۰۴ ارائه دهد. طبق گزارش منتشر شده در رادیو فرانسه (RFI)، صداوسیما با پخش نمایشهای تلویزیونی از بازداشتشدگان، تلاش میکند خیزش ۱۴۰۴ را به «توطئههای خارجی» و «عوامل نفوذی» نسبت دهد. این گزارش تأکید میکند که استفاده از این متد، نشاندهنده شکست حاکمیت در اقناع افکار عمومی است و هدف آن تنها ایجاد رعب و وحشت در میان معترضانی است که همچنان به دنبال دادخواهی برای بیش از ۲۰ هزار کشتهای هستند که طبق آمار شبکه سیبیاس (CBS) در این راه جان باختهاند.
جزئیات ارائهشده توسط حقوقدانان و شاهدان عینی در گزارش رادیو فرانسه پرده از شکنجههای وحشیانهای برمیدارد که برای اخذ این اعترافات در جریان اعتراضات ۱۴۰۴ به کار گرفته شده است. بر اساس مستندات ایران اینترنشنال و بیبیسی فارسی، بازداشتشدگان تحت فشارهای روانی شدید، تهدید به تجاوز و آزار خانوادههایشان مجبور میشوند سناریوهای دیکتهشده توسط بازجویان را در برابر دوربین تکرار کنند. این نمایشها نه تنها فاقد اعتبار قانونی در محاکم بینالمللی است، بلکه خود به عنوان سندی از جنایت علیه بشریت مورد استناد سازمانهای حقوق بشری قرار گرفته است. حقوقدانان هشدار میدهند که این اعترافات زمینهساز صدور احکام سنگین اعدام برای جوانانی است که در خیزش ۱۴۰۴ تنها به دنبال حق حیات و آزادیهای بنیادین خود بودهاند.
تلاش برای «ترور شخصیت» معترضان در روایتهای رسمی، بخش دیگری از استراتژی پسا-سرکوب است که در بیانیههای اخیر عفو بینالملل نیز به آن اشاره شده است. نهادهای امنیتی با گروگان گرفتن پیکر جانباختگان و مشروط کردن تحویل آنها به انجام مصاحبههای تلویزیونی توسط خانوادههای داغدار، لایه جدیدی از قساوت را در اعتراضات ۱۴۰۴ به نمایش گذاشتهاند. طبق گزارشهای میدانی صدای آمریکا (VOA)، حاکمیت قصد دارد با این کار، از یک سو جنبش را بیاعتبار کند و از سوی دیگر آثار جنایات خود در شهرهایی چون تهران، رشت و سنندج را پنهان سازد. اما آگاهی عمومی و افشای سریع متدهای شکنجه در فضای مجازی باعث شده است تا این پروژههای تبلیغاتی به ضد خود تبدیل شده و خشم جامعه را نسبت به ساختار سرکوبگر بیش از پیش برافروزد.
در نهایت میتوان چنین نتیجه گرفت که بازگشت به عصر اعترافات اجباری، نشانه بنبست سیاسی و اخلاقی نظامی است که در برابر خیزش ۱۴۰۴ پاسخی جز خشونت عریان و دروغپردازی ندارد. این نمایشهای تلویزیونی که با خون و رنج معترضان نگاشته شدهاند، نمیتوانند واقعیت حضور هزاران نفر در خیابانها و مطالبه تغییرات بنیادین را تغییر دهند. مستندسازی این شکنجهها توسط رسانههای آزاد و نهادهای حقوق بشری، پروندهای قطور برای دادرسیهای بینالمللی فراهم آورده است که در آن، صداوسیمای جمهوری اسلامی نه به عنوان یک رسانه، بلکه به عنوان بازوی اجرایی شکنجه و سرکوب شناخته میشود. تاریخ نشان داده است که حقیقت از میان سلولهای انفرادی و دوربینهای بازجویی راه خود را باز خواهد کرد و خونهای ریخته شده در اعتراضات ۱۴۰۴، با هیچ اعتراف اجباری و سناریوسازی حکومتی از حافظه جمعی ملت ایران پاک نخواهد شد.
منابع مورد استفاده برای تدوین این گزارش: این نوشتار بازنویسی و تحلیل گزارش رادیو فرانسه (RFI) است که با استناد به آمارهای سیبیاس (CBS)، گزارشهای ایران اینترنشنال و مستندات بیبیسی فارسی تنظیم شده است.
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید