
اروپا در حال بازنگری اساسی در مفهوم و سازوکار بازدارندگی دفاعی خود است و این امر میتواند معادلات امنیتی این قاره را دستخوش تغییر کند.
در طول چند دهه گذشته، امنیت و دفاع اروپا بر پایه ناتو و بهویژه چتر هستهای ایالات متحده آمریکا بنا شده بود، اما این چارچوب سنتی اکنون زیر ذرهبین قرار گرفته و کشورهای اروپایی در حال بازنگری جدی در آن هستند.
رهبران اروپا اکنون بیش از پیش با پرسشی روبهرو هستند که تا همین اواخر حتی مطرح کردن آن هم تابو و ممنوعه محسوب میشد: اینکه چگونه باید از این قاره در جهانی بهمراتب خطرناکتر دفاع کرد، آن هم در شرایطی که دیگر نمیتوان اتکای همیشگی به آمریکا را بدیهی و تضمینشده دانست.
جنگ روسیه در اوکراین نگرانیها درباره شکلگیری تهدیدی فراگیرتر را تشدید کرده و همزمان، ابهامها درباره تعهدات امنیتی بلندمدت واشنگتن همچنان پابرجاست. در چنین شرایطی، بحث بازدارندگی هستهای بهطور جدی وارد جریان اصلی سیاست در اروپا شده است.
در سراسر این قاره، دولتها در حال بررسی راههای تقویت توان دفاعی خود هستند و این پرسش را مطرح میکنند که آیا ایفای نقشی هستهای با ماهیتی مشخصا اروپایی اکنون به گزینهای اجتنابناپذیر تبدیل شده است یا نه.
در چنین فضایی، امانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه، با موضعگیری تازهای نشان داد که پاریس احتمالا آماده پیشگامی در این مسیر است. آقای ماکرون در سخنرانی خود در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت که در حال بررسی چارچوبی راهبردی است که میتواند «همکاریهای ویژه، برگزاری رزمایشهای مشترک و تعریف منافع امنیتی مشترک با شماری از کشورهای کلیدی» را در بر بگیرد.